De Big Mac Index werd in 1986 door The Economist bedacht als een “half serieuze” manier om koopkrachtverschillen tussen landen te meten. Het idee is simpel: een Big Mac is overal ter wereld hetzelfde product. Als hij in het ene land twee keer zo duur is als in het andere, zegt dat iets over wisselkoersen, lonen en prijsniveaus.
Dit zijn de duurste en goedkoopste landen voor een Big Mac in 2026.
De 5 duurste Big Mac-landen
1. Zwitserland ($9,12)
De duurste Big Mac ter wereld is bijna 50% duurder dan in de VS. Een Big Mac kost in Zwitserland 6,70 Zwitserse frank, omgerekend meer dan 9 dollar. Zwitserland staat al jarenlang bovenaan de index.
De verklaring is geen mysterie: Zwitserse lonen behoren tot de hoogste ter wereld, huren in steden als Zürich en Genève zijn astronomisch, en de Zwitserse frank is structureel sterk. Een caissière bij McDonald’s verdient minstens 25 frank per uur. Dat maakt alles duurder, ook een hamburger.
2. Uruguay ($8,75)
Verrassing: Uruguay heeft de op een na duurste Big Mac ter wereld. Het kleine Zuid-Amerikaanse land met 3,5 miljoen inwoners scoort hoger dan Noorwegen, Denemarken en alle andere rijke landen.
De Uruguayaanse peso is relatief sterk en de lokale kosten voor vlees en arbeid zijn hoog voor de regio. Uruguay heeft ook een relatief hoge levensstandaard vergeleken met buurlanden Argentinië en Brazilië. De Big Mac Index weerspiegelt dat.
3. Noorwegen ($7,51)
Scandinavische landen zijn duur, en Noorwegen spant de kroon. Hoge loonkosten in de dienstensector, zware belastingen op voedsel en een sterke kroon drijven de prijzen op.
Een McDonald’s-medewerker in Noorwegen verdient meer dan in vrijwel elk ander land ter wereld. Dat zie je terug in de prijs van de burger. Voor Noren is een Big Mac relatief betaalbaar; voor toeristen met dollars of euro’s is het schrikken.
4. Zweden ($7,25)
Zweden combineert hoge lonen, strenge regelgeving en een relatief sterke kroon. De prijs van een Big Mac is 25% hoger dan in de VS. Zweden staat bekend om zijn hoge kosten van levensonderhoud. Een etentje bij McDonald’s is hier geen goedkope optie, zelfs niet vergeleken met een gewoon restaurant.
5. Verenigd Koninkrijk ($7,05)
Het VK sluit de top 5 af met een Big Mac van ruim 7 dollar, ongeveer 22% duurder dan in de VS. De Britse pond is relatief sterk ondanks de economische problemen sinds Brexit.
De prijs weerspiegelt ook de hoge kosten van zakendoen in Londen en andere grote steden. Minimumlonen zijn de afgelopen jaren fors gestegen, wat doorwerkt in de prijzen.
De 5 goedkoopste Big Mac-landen
1. Taiwan ($2,38)
De goedkoopste Big Mac ter wereld is minder dan de helft van de Amerikaanse prijs. De Taiwanese dollar is volgens de index bijna 60% ondergewaardeerd ten opzichte van de Amerikaanse dollar.
Taiwan is een hoogontwikkeld land met een sterke economie, maar de wisselkoers houdt de prijzen in dollars laag. Voor expats en toeristen is Taiwan goedkoop; voor Taiwanezen met lokale inkomens is het een normale prijs.
2. Indonesië ($2,54)
Met 280 miljoen inwoners is Indonesië de grootste economie van Zuidoost-Azië, maar de Indonesische roepia is zwak. Een Big Mac kost hier minder dan de helft van wat Amerikanen betalen.
De lage prijs weerspiegelt lage lonen en lage kosten van levensonderhoud. McDonald’s past zijn prijzen aan aan de lokale markt. Een Big Mac is in Indonesië nog steeds fastfood voor de middenklasse, niet voor de armen.
3. India ($2,62)
McDonald’s India verkoopt geen rundvlees vanwege religieuze bezwaren, dus de “Big Mac” is hier de Maharaja Mac, gemaakt van kip. De prijs is vergelijkbaar laag.
India heeft 1,4 miljard inwoners en enorme koopkrachtverschillen. Een Big Mac is hier een luxeproduct voor de stedelijke middenklasse, onbetaalbaar voor honderden miljoenen arme Indiërs.
4. Egypte ($2,69)
De Egyptische pond is in de afgelopen jaren sterk gedevalueerd, waardoor de dollarprijs van een Big Mac is gekelderd. Voor Egyptenaren zijn de prijzen juist fors gestegen in lokale valuta.
Dit is het probleem met de Big Mac Index: een lage prijs in dollars betekent niet dat eten goedkoop is voor de lokale bevolking. Het betekent dat de munt zwak is.
5. Zuid-Afrika ($2,78)
De Zuid-Afrikaanse rand is een van de meest ondergewaardeerde munten ter wereld volgens de index, bijna 55% onder de “juiste” waarde. Een Big Mac kost hier minder dan 3 dollar.
Zuid-Afrika combineert een ontwikkelde economie met enorme ongelijkheid. De lage Big Mac-prijs weerspiegelt de zwakke munt, niet de levensstandaard van de gemiddelde Zuid-Afrikaan.
Het geval Argentinië
Argentinië verdient speciale vermelding. Het land heeft de op een na duurste Big Mac ter wereld ($6,95), duurder dan Noorwegen en bijna alle West-Europese landen. En toch is de kosten-van-levensonderhoud index van Argentinië slechts 41, vergeleken met 69 voor de VS.
Hoe kan dat? De Argentijnse regering van president Milei voerde een “crawling peg” beleid in om de inflatie te beteugelen. De peso werd langzamer gedevalueerd dan de inflatie, waardoor prijzen in dollars kunstmatig hoog werden. Argentijnen betalen hoge prijzen in peso’s, maar die peso’s zijn meer waard in dollars dan de economische fundamenten rechtvaardigen.
De Big Mac Index is een snapshot van wisselkoersen, niet van welvaart.
Wat de index wel en niet zegt
De Big Mac Index meet koopkrachtpariteit op een versimpelde manier. Een goedkope Big Mac betekent meestal dat de lokale munt zwak is, niet dat het leven goedkoop is. Een dure Big Mac betekent dat lonen hoog zijn of de munt sterk.
Voor toeristen is de index nuttig: in Zwitserland is alles duur, in Taiwan is alles een koopje. Voor economen is het een ruwe indicatie van of munten over- of ondergewaardeerd zijn.
The Economist zelf noemt de index “semi-humoristisch.” Het is geen precisie-instrument. Maar na 40 jaar is het wel een van de bekendste economische indices ter wereld, en McDonald’s heeft er onbedoeld een permanente rol in de economische wetenschap mee gekregen.
