Top 10 Nederlanders Elftal Spelers aller tijden

Oranje staat bijna altijd garant voor spektakel. Meestal zie je dat op het veld met weergaloos voetbal, maar anders zorgen interne ruzies wel voor het nodige vuurwerk. Ondanks drie verloren WK-finales hebben deze mannen een onuitwisbare indruk achtergelaten. Dit zijn de tien grootste beulskoppen en sieraden uit de historie van het Nederlands Elftal.

10. Ruud Gullit

Met zijn rasta-kapsel en imposante verschijning was Ruud Gullit het boegbeeld van de ploeg die in 1988 de enige echte hoofdprijs pakte. Samen met Van Basten vormde hij een duo waar elke verdediging slapeloze nachten van kreeg. In de finale tegen de Sovjet-Unie kopte hij de bevrijdende openingstreffer tegen de touwen.

Het is een sportieve tragedie dat Gullit door conflicten met de bond maar op één WK te bewonderen was. Zijn invloed in Milaan was gigantisch, maar bij Oranje bleef het door dat eeuwige gekonkel vaak bij die ene Europese zomer. Toch blijft zijn status als aanvoerder van de gouden generatie onaantastbaar.

9. Johnny Rep

Johnny Rep was het goudhaantje van de jaren zeventig. Hij vormde met Rensenbrink en Cruijff een voorhoede die de hele wereld angst aanjoeg. Met zeven doelpunten op wereldkampioenschappen is hij nog altijd de ongekroonde topschutter van Oranje op het hoogste podium.

In de finale van 1974 miste hij een paar dotten van kansen die de geschiedenis hadden kunnen veranderen. Vier jaar later behoedde hij de ploeg met een legendarisch afstandsschot tegen Schotland voor een vroege aftocht. Rep was de man van de belangrijke momenten en de grote glimlach.

8. Edwin van der Sar

Het ‘IJskonijn’ stond jarenlang als een onneembare vesting onder de lat. Met 130 interlands bleef hij een eeuwigheid de rots in de branding (al ging Wesley Sneijder hem later voorbij met 134 caps). Tijdens het WK van 1998 was hij in de vorm van zijn leven, totdat de Brazilianen vanaf de penaltystip net iets koelbloediger bleken.

Zijn provocatie van Ortega in de kwartfinale tegen Argentinië was een zeldzaam moment van psychologische oorlogsvoering. De kopstoot die volgde leverde de Argentijn rood op en kantelde de wedstrijd volledig. Van der Sar is bovendien de enige keeper die een penaltyreeks op een eindtoernooi won, tegen Zweden in 2004.

7. Rob Rensenbrink

Zijn bijnaam was ‘Het Slangenmens’ vanwege die onnavolgbare dribbels waarmee hij verdedigers in de knoop legde. In 1978 moest hij de kar trekken toen Cruijff bedankte voor de eer. Hij schoot Nederland met een hattrick langs Iran, maar zijn meest besproken actie was een schot op de paal.

In de allerlaatste minuut van de finale tegen Argentinië had hij de wereldtitel op zijn schoen. De bal raakte het aluminium en de rest is bittere geschiedenis. Rensenbrink bleef er zelf altijd nuchter onder, maar Nederland droomt nog steeds van die paar centimeter naar links.

6. Giovanni van Bronckhorst

Van Bronckhorst was de stille kracht aan de linkerkant die drie WK’s meemaakte. In 2006 overleefde hij de ‘Slag om Neurenberg’ tegen Portugal niet, maar vier jaar later nam hij op fabelachtige wijze wraak. Als aanvoerder leidde hij de ploeg in Zuid-Afrika naar de finale.

Zijn afstandsschot in de halve finale tegen Uruguay was van een andere planeet. De bal vloog vanaf dertig meter strak in de kruising en zette de toon voor een historische avond. Het was zijn laatste kunstje als prof, en wat voor een.

5. Johan Neeskens

In een tijd dat voetbal nog echt oorlog was, was Johan Neeskens de generaal op het middenveld. Hij was de stofzuiger die ook nog eens fantastisch kon voetballen. Zijn bebloede shirt in de finale van 1978 staat symbool voor de opoffering die hij elke wedstrijd bracht.

Neeskens was de man die de penalty in de finale van 1974 ongenadig hard door het midden schoot. Hij vocht duels uit met de harde Zuid-Amerikanen en week voor niemand. In oktober 2024 namen we afscheid van deze legende, maar zijn strijdlust blijft voor altijd een voorbeeld.

4. Dennis Bergkamp

Dennis Bergkamp was een kunstenaar met voetbalschoenen aan. Hij speelde in de jaren negentig in elftallen die bulkten van het talent, maar de hoofdprijs bleef telkens net buiten bereik. Toch bezorgde hij ons een van de mooiste momenten uit de Nederlandse sportgeschiedenis.

Zijn doelpunt tegen Argentinië in de laatste minuut van de kwartfinale in 1998 was pure perfectie. De aanname, de kapbeweging en de subtiele afronding zorgden voor een collectieve extase. Bergkamp was de man die bewees dat voetbal op het hoogste niveau ook gewoon kunst kan zijn.

3. Marco van Basten

Van Basten had de beste aller tijden kunnen worden als zijn enkels niet van glas waren geweest. Zijn interlandcarrière was relatief kort, maar de impact was gigantisch. Die onmogelijke volley in de finale van 1988 tegen de Sovjet-Unie is de belangrijkste goal uit onze historie.

Het WK van 1990 werd een drama door interne ruzies, waardoor we nooit de beste WK-versie van San Marco hebben gezien. Desondanks blijft hij de ‘Zwaan van Utrecht’ die Nederland de enige tastbare beker bezorgde. Een fenomeen dat veel te vroeg van het veld moest verdwijnen.

2. Arjen Robben

Als die teen van Casillas in 2010 een paar millimeter korter was geweest, was Robben nu een nationale godheid. Hij was jarenlang de enige speler die Oranje echt over een dood punt heen kon helpen. In 2014 nam hij op brute wijze wraak op de Spanjaarden tijdens de 5-1 slachting.

Zijn snelheid en dribbels waren een wapen waar geen enkele verdediging een antwoord op had. Ondanks alle blessures in zijn vroege jaren groeide hij uit tot de absolute leider van het elftal. Robben gaf nooit op en bleef tot zijn laatste interland de gevaarlijkste man op het veld.

1. Johan Cruijff

Er is geen discussie mogelijk over de nummer één. Johan Cruijff was niet alleen een voetballer, hij was de architect van het moderne voetbal. In 1974 liet hij de hele wereld zien wat ‘Totaalvoetbal’ inhield en werd hij terecht uitgeroepen tot de beste speler van het toernooi.

Het bleef lang een mysterie waarom hij in 1978 niet mee naar Argentinië ging, maar jaren later bleek een ontvoeringspoging in Barcelona de ware reden. Cruijff was eigenzinnig, geniaal en veranderde de manier waarop we naar het spelletje kijken. Er is maar één Nummer 14.