De 12 Griekse Goden van de Olympus

15 min lezen
Maak ons je Google favoriet
De 12 Griekse Goden van de Olympus

De Griekse mythologie telt een bonte verzameling van honderden goden, titanen, nimfen en halfgoden. De kern van het pantheon wordt echter gevormd door de ‘Twaalf Olympiërs’, in het Oudgrieks aangeduid als het Dodekatheon (een samenvoeging van dodeka voor twaalf en theoi voor goden). Deze hoofdgoden dankten hun titel aan het feit dat ze gezamenlijk resideerden in paleizen op de besneeuwde top van de berg Olympus, waar ze zich voedden met nectar en ambrozijn.

Omdat de oude Grieken geen centrale bijbel kenden, maar hun religie baseerden op mondelinge tradities en epische dichtwerken van schrijvers als Homerus en Hesiodus, wisselt de exacte samenstelling van dit twaalftal soms per bron. Over tien van de twaalf zetels bestond volledige consensus; de laatste plaats werd afwisselend toegekend aan haardgodin Hestia of wijngod Dionysus. Belangrijke figuren als Heracles, geneeskundegod Asclepius en onderwereldheerser Hades vielen doorgaans buiten de raad. Hades was weliswaar een van de drie machtigste broers, maar verbleef permanent onder de grond in het dodenrijk en bezat daarom geen troon op de Olympus.

Hoewel de onderlinge hiërarchie per stadstaat kon verschillen, stond de heerschappij van oppergod Zeus overal vast. Van de bliksemslingerende koning der goden tot de beschermers van de smederij, de jacht en het theater: dit zijn de twaalf Olympische goden.

1. Zeus, God van de Hemel en Donder

zeus van olympia

Als heerser over de berg Olympus en god van het luchtruim, het onweer en de kosmische orde stond Zeus aan het hoofd van de godenfamilie. Zijn bekendste attributen zijn de bliksemschicht (gesmeed door de Cyclopen), de adelaar, de stier en de heilige eik in het orakelheiligdom van Dodona. Hoewel hij officieel gehuwd was met zijn zus Hera, vormden zijn talloze buitenechtelijke veroveringen de motor achter een groot deel van de Griekse mythologie. Vermomd als zwaan, stier of gouden regen verwekte hij goden als Athene, Apollo, Artemis, Hermes en Persephone, maar ook beroemde stervelingen en halfgoden zoals Heracles, Perseus, Helena van Troje en de Kretenzische koning Minos.

Zijn weg naar de troon begon met een bloederig familieconflict. Zijn vader, de Titaan Kronos, had uit een profetie van Gaia en Uranus vernomen dat een van zijn eigen kinderen hem van de troon zou stoten. Om dat noodlot te voorkomen, slikte Kronos elk pasgeboren kind van zijn echtgenote Rhea direct na de bevalling heelhuids door: achtereenvolgens verdwenen Hestia, Demeter, Hera, Hades en Poseidon in zijn maag.

Toen Rhea zwanger was van haar zesde kind, vluchtte ze op advies van Moeder Aarde naar een grot op het eiland Kreta. Daar bracht ze in het geheim Zeus ter wereld, die werd grootgebracht met de melk van de geit Amalthea terwijl gewapende dansers (de Kureten) met hun schilden kletterden om zijn gehuil te overstemmen. Aan Kronos overhandigde Rhea een in luiers gewikkelde steen (de Omphalos), die hij argeloos doorslikte. Eenmaal volwassen keerde Zeus terug en diende hij zijn vader met hulp van de godin Metis een krachtig braakmiddel toe. Kronos braakte eerst de steen en vervolgens in omgekeerde volgorde al zijn volgroeide kinderen levend uit. Na een tienjarige oorlog, de Titanomachie, versloeg Zeus met zijn broers en zussen de Titanen, sloot hen op in de afgrond van de Tartarus en verdeelde de kosmos via het lot: Zeus kreeg de hemel, Poseidon de zeeën en Hades de onderwereld, terwijl de aarde en de Olympus gemeenschappelijk bezit bleven.

2. Hera, Godin van het Huwelijk

hera en zeus
Hera

Als oudere zus en wettige echtgenote van Zeus regeerde Hera als koningin van de Olympus. Zij waakte over het huwelijk, de trouw en vrouwen in het kraambed. Haar heilige dieren waren de koe en de pauw, en op beelden draagt zij vaak een diadeem en een granaatappel als symbool voor vruchtbaarheid. De ironie van haar positie was dat de beschermvrouwe van de echtelijke trouw getrouwd was met de grootste rokkenjager uit het universum. Omdat ze haar almachtige echtgenoot niet rechtstreeks kon straffen, richtte Hera haar tomeloze jaloezie en wraakzucht vrijwel voltijds op de sterfelijke minnaressen van Zeus en hun bastaardkinderen. Ook in de Trojaanse Oorlog speelde haar gekrenkte trots een hoofdrol: nadat de Trojaanse prins Paris niet haar, maar Aphrodite had uitgeroepen tot mooiste godin, rustte ze niet voordat Troje in de as lag.

Uit haar huwelijk met Zeus werden Ares (oorlog), Hebe (jeugd) en Eileithyia (bevallingen) geboren. Volgens de dichter Hesiodus bracht ze haar zoon Hephaestus echter zonder man ter wereld, uit pure wrok omdat Zeus in zijn eentje Athene uit zijn hoofd had gebaard. Toen bleek dat de pasgeboren Hephaestus misvormde voeten had, walgede Hera zo van zijn uiterlijk dat ze hem eigenhandig van de berg Olympus smeet. Jaren later nam de volwassen Hephaestus op geraffineerde wijze wraak door zijn moeder een prachtig gesmede gouden troon cadeau te doen. Zodra Hera ging zitten, klapten onzichtbare boeien dicht waaruit geen enkele god haar kon bevrijden. Pas nadat wijngod Dionysus de koppige smid dronken had gevoerd, hem op een ezel terug naar de Olympus had gebracht en hem de hand van Aphrodite was beloofd, maakte Hephaestus zijn moeder weer los.

3. Poseidon, God van de Zeeën

Poseidon

Bij de kosmische loting na de val van de Titanen kreeg Poseidon, de oudere broer van Zeus, de heerschappij over alle oceanen, zeeën en kustwateren toegewezen. In sommige lokale mythen uit Arkadië wist moeder Rhea ook hem destijds uit de maag van Kronos te houden door haar man een pasgeboren veulen te voeren en Poseidon te verstoppen tussen een kudde paarden. Gewapend met zijn drietand kon Poseidon met één slag verwoestende stormen en vloedgolven ontketenen, rotsen splijten of de zee juist spiegelglad maken. Omdat de Grieken geloofden dat landbevingen werden veroorzaakt door ondergrondse waterstromen en de dreunen van zijn drietand, droeg hij bij Homerus de vaste eretitel Enosichthon: de ‘Aardschudder’. Daarnaast gold hij als de schepper en beschermer van het paard.

Net als zijn broer Zeus liet Poseidon een spoor van amoureuze veroveringen achter, ondanks zijn huwelijk met de zeenimf Amphitrite. Hij verwekte zowel menselijke helden zoals de Atheense koning Theseus als angstaanjagende monsters, waaronder de eenogige cycloop Polyphemus en het gevleugelde paard Pegasus (uit zijn verbintenis met Medusa). Zijn temperament was net zo grillig als de zee zelf. Toen hij het Thessalische meisje Caeneus (destijds Caenis geheten) had overweldigd en haar ter compensatie een wens aanbood, vroeg zij om nooit meer een vrouw te hoeven zijn die dergelijk onrecht kon ondergaan. Poseidon veranderde haar daarop in een mannelijke krijger met een ondoordringbare huid.

4. Demeter, Godin van de Landbouw

500px Demeter Greek goddess of the harvest

Waar de meeste Olympiërs zich bezighielden met oorlog en hofintriges, was Demeter voor het dagelijks overleven van de Griekse bevolking van direct levensbelang. Als godin van de landbouw, het koren en de vruchtbare aarde leerde zij de mensheid het zaaien en oogsten van graan. Ook waakte ze over de Thesmophoria, de heilige burgerwetten die voortkwamen uit een sedentaire landbouwsamenleving.

De beroemdste mythe rondom Demeter verklaart het ontstaan van de seizoenen. Haar enige dochter Persephone (verwekt door Zeus) werd tijdens het bloemenplukken op Sicilië ontvoerd door Hades, die met zijn strijdwagen uit een aardspleet opdook en haar meenam naar de onderwereld. Negen dagen en nachten dwaalde Demeter met brandende fakkels over de aarde op zoek naar haar kind. Toen ze ontdekte dat Zeus stilzwijgend toestemming had gegeven voor de schaking, trok ze zich in rouw en woede terug uit de Olympus en legde ze het groeiproces op aarde volledig stil.

De akkers verdorden, het vee stierf en de mensheid dreigde door hongersnood uit te sterven, waardoor de goden hun geliefde brandoffers dreigden mis te lopen. Zeus zag zich gedwongen om boodschapper Hermes naar de onderwereld te sturen om Persephone terug te halen. Hades gaf gehoor aan het bevel, maar liet Persephone vlak voor haar vertrek nog snel enkele pitten van een granaatappel eten. Omdat wie voedsel uit het dodenrijk nuttigt voor altijd aan die plek verbonden blijft, werd een compromis gesloten: een derde van het jaar moest Persephone bij haar echtgenoot in de duisternis verblijven (de dorre wintermaanden waarin Demeter rouwt), en twee derde van het jaar mocht ze terugkeren naar haar moeder op aarde, het moment waarop de lente losbarst. Moeder en dochter werden in het geheimzinnige mysterieheiligdom van Eleusis gezamenlijk vereerd onder de titel To Thesmophoro (‘De Twee Godinnen’).

5. Athene, Godin van de Wijsheid en Strategie

Athene

De Griekse hoofdstad dankt haar naam en het beroemde Parthenon op de Akropolis aan Pallas Athene, die na een wedstrijd met Poseidon (waarbij zij de stad de eerste olijfboom schonk) tot schutspatroon van de stad Athene werd gekozen. Haar domein omvatte wijsheid, rechtspraak, ambachtelijke kunsten zoals weven en pottenbakken, en bovenal de strategische oorlogvoering. In scherp contrast met haar halfbroer Ares, die stond voor blinde razernij en zinloos bloedvergieten, vertegenwoordigde Athene de berekende tactiek, discipline en het verdedigen van de beschaving. Met haar schild (de aegis, voorzien van het afgehakte hoofd van Medusa) en de steenuil op haar schouder trad zij op als trouwe mentor van slimme helden als Odysseus, Perseus en Heracles.

Haar geboorteverhaal onderstreept haar status als godin van het intellect. Zeus had zijn eerste echtgenote Metis, de titanide van de scherpzinnigheid, bezwangerd toen hem ter ore kwam dat haar tweede kind hem van de troon zou stoten. Om die dreiging in de kiem te smoren, slikte hij de zwangere Metis in haar geheel in. Binnenin het hoofd van Zeus bracht Metis haar dochter echter alsnog ter wereld en begon ze daar een helm en harnas voor haar te smeden. Het gehamer bezorgde Zeus zo’n ondraaglijke hoofdpijn dat hij smekend aan Hephaestus vroeg om zijn schedel met een dubbele bijl te splijten. Uit de gespleten kruin van haar vader sprong Athene onder het slaken van een oorlogskreet tevoorschijn: volwassen, in blinkende wapenrusting en met de speer in de aanslag. Ze bleef haar eeuwige leven lang maagd (Athena Parthenos) en wees elke huwelijkskandidaat resoluut af.

6. Apollo, God van het Licht, Muziek en Profetie

Apollo

Geen god belichaamde het Griekse ideaal van harmonie, beschaving en atletische mannelijke schoonheid zo sterk als de baardloze Apollo. Hoewel hij in de latere oudheid versmolt met de oorspronkelijke zonnegod Helios, had hij al vanaf het begin een indrukwekkend takenpakket: hij was de god van de muziek (met zijn gouden lier als leider van de negen Muzen), de dichtkunst, de boogschutterij, de geneeskunde en de profetie. Vanuit zijn beroemde heiligdom in Delphi sprak hij via zijn priesteres, de Pythia, orakels uit die door koningen uit de hele mediterrane wereld werden geraadpleegd. Zijn aard kende echter ook een grimmige keerzijde: met dezelfde zilveren boog waarmee hij bescherming bood, schoot hij onzichtbare pijlen af die pestepidemieën en plotselinge ziekte onder stervelingen veroorzaakten.

Samen met zijn tweelingzus Artemis werd Apollo geboren op het eiland Delos. Hun moeder Leto werd tijdens haar zwangerschap meedogenloos opgejaagd door de jaloerse Hera, die elke plek op het vasteland verbood om Leto op te vangen. Pas op het destijds nog los ronddrijvende rots-eiland Delos kon de uitgeputte Leto na negen dagen weeën bevallen. Ondanks zijn goddelijke schoonheid kende Apollo op liefdesgebied talloze tragedies, zowel bij vrouwen (zoals de nimf Daphne, die liever in een laurierboom veranderde dan zich aan hem te geven) als bij jonge mannen. Zijn grote liefde, de Spartaanse prins Hyacinthus, kwam om het leven tijdens een vriendschappelijke wedstrijd discuswerpen toen de jaloerse westenwind Zephyrus de zware schijf van Apollo uit koers blies, recht tegen het hoofd van de jongen. Uit het vergoten bloed liet de rouwende Apollo de hyacintbloem opbloeien.

7. Artemis, Godin van de Jacht en de Wildernis

960px Artemis (BM 1899,0120.160)

Als oudere tweelingzus van Apollo vroeg Artemis al op driejarige leeftijd aan haar vader Zeus om zes zaken: eeuwige maagdelijkheid, een pijl en boog, een stoet van zestig bosnimfen, een kort jachtgewaad tot boven de knie, de heerschappij over de bergen en het mogen bijstaan van vrouwen tijdens de bevalling. Met haar herten, jachthonden en heilige cipressen zwierf ze als beschermster van het ongerepte dierenrijk door de wouden. Hoewel zij jonge dieren en maagden fel verdedigde, was Artemis allerminst zachtzinnig; wie haar eer of kuisheid krenkte, werd zonder pardon gestraft. Samen met haar broer Apollo schoot ze alle kinderen van koningin Niobe dood omdat die had opgeschept dat ze vruchtbaarder was dan Leto. Toen de jonge jager Actaeon haar tijdens een boswandeling per ongeluk naakt zag baden in een bergbeek, veranderde Artemis hem ter plekke in een edelhert, waarna hij door zijn eigen vijftig jachthonden aan stukken werd gescheurd.

8. Ares, God van de Bloeddorstige Oorlog

Aphrodite en Ares

Waar Athene stond voor het strategische schaakspel van een veldslag, personifieerde Ares de rauwe, chaotische en meedogenloze verschrikkingen van het slagveld. De zoon van Zeus en Hera reed naar het front op een strijdwagen, vergezeld door zijn zonen Phobos (‘Angst’) en Deimos (‘Terreur’) en zijn zus Eris (‘Tweedracht’). Zijn symbolen waren de speer, het brandende toortslicht, de aasgier en het wilde zwijn. Zelfs onder zijn eigen familieleden op de Olympus was hij gehaat; in boek V van de Ilias bijt Zeus hem recht in zijn gezicht toe dat Ares voor hem de meest verachtelijke god van allemaal is omdat hij enkel leeft voor ruzie en geweld.

De oude Grieken koesterden een diepe ambivalentie jegens Ares en wijdden opvallend weinig tempels aan hem. In mythen delft zijn blinde woede vrijwel altijd het onderspit tegen verstand en techniek, zoals tijdens de Trojaanse Oorlog waarin hij aan de verliezende Trojaanse zijde vocht en door toedoen van Athene gewond van het slagveld moest vluchten. Ook buiten het slagveld liep hij regelmatig schaverij op. Zijn jarenlange geheime affaire met liefdesgodin Aphrodite eindigde in een publieke vernedering toen haar bedrogen echtgenoot Hephaestus een flinterdun, onzichtbaar bronzen net boven het echtelijke bed spande. Zodra de twee geliefden naakt in elkaar verstrengeld lagen, klapte het net dicht en riep Hephaestus alle mannelijke Olympiërs bijeen om het stel uit te lachen, waarna Ares een zware boete voor echtbreuk moest betalen.

9. Aphrodite, Godin van de Liefde en Schoonheid

Aphrodite en adonis

Over de afkomst van Aphrodite, de godin van de schoonheid, vruchtbaarheid en seksuele aantrekkingskracht, deden in de oudheid twee tegenstrijdige versies de ronde. Homerus noemde haar een dochter van Zeus en de godin Dione, maar de veel oudere en bekendere mythe van Hesiodus plaatst haar geboorte bij de castratie van oergod Uranus. Toen Kronos met een sikkel de geslachtsdelen van zijn vader afsneed en in de zee wierp, ontstond er een wit zeeschuim (in het Grieks: aphros) waaruit Aphrodite volgroeid oprees en op een schelp aanspoelde bij het eiland Cyprus. Haar naam leeft vandaag voort in de term afrodisiaca voor lustopwekkende middelen.

Toen de oogverblindende godin de Olympus betrad, vreesde Zeus dat de mannelijke goden elkaar de hersens zouden inslaan om haar hand. Om de vrede te bewaren huwelijkte hij haar uit aan de kreupele maar hardwerkende smidsgod Hephaestus. Aphrodite had echter weinig op met de roetzwarte werkplaats van haar echtgenoot en zocht haar vertier bij oorlogsgod Ares (met wie ze onder meer Harmonia en Eros kreeg), goden als Hermes en Dionysus, en sterfelijke mannen zoals de jager Adonis en de Trojaanse prins Anchises (de vader van Aeneas).

In het hele Griekse cultuurgebied genoot Aphrodite een enorme verering, waarbij duiven, zwanen, mirte en appels op haar altaren werden geofferd. Haar jaarlijkse feest, het festival Aphrodisia, werd vooral in havenstad Korinthe en in Athene uitbundig gevierd.

10. Hephaestus, God van de Smederij en het Vuur

Hephaestus

Te midden van de fysiek perfecte en ijdele Olympiërs was Hephaestus een opvallende buitenstaander: hij was kreupel aan beide benen, bezweet en gebogen door het zware werk aan zijn aambeeld. Over de oorzaak van zijn handicap bestonden twee verhalen. Volgens het ene werd hij met een klompvoet geboren en door zijn beschaamde moeder Hera van de Olympus in de oceaan gegooid, waar zeegodinnen Thetis en Eurynome hem in een onderwatergrot opvoedden. Volgens de andere versie (uit de Ilias) had Zeus Hera ter straf met gouden kettingen en aambeelden aan haar enkels in de wolken opgehangen; toen Hephaestus zijn moeder probeerde los te maken, slingerde een woedende Zeus hem van de bergtop. Na een vrije val van een hele dag smakte hij neer op het vulkanische eiland Lemnos, waarbij hij zijn beide benen verbrijzelde.

Wat Hephaestus miste aan uiterlijke gratie, compenseerde hij met ongeëvenaard technisch genie. In het binnenste van vulkanen bestierde hij zijn smederijen met hulp van de Cyclopen en zelfgebouwde gouden robots die konden spreken en bewegen. Vrijwel elk machtig voorwerp uit de mythologie kwam uit zijn handen: de gevleugelde helm en sandalen van Hermes, de strijdwagen van Helios, het ondoordringbare schild van Achilles, de ketenen van Prometheus en de eerste vrouw op aarde, Pandora. Hoewel zijn echtgenote Aphrodite hem voortdurend bedroog, verwekte Hephaestus zelf buiten zijn huwelijk een reeks buitenechtelijke kinderen, onder wie de vroege Atheense koning Erichthonius.

11. Hermes, Boodschapper van de Goden

Hermes, Messenger of the Greek gods

Hermes, de zoon van Zeus en de bergnimf Maia, was de snelste en meest vindingrijke god van het pantheon. Al op zijn allereerste levensdag klom de pasgeboren baby uit zijn wieg in Arkadië. Buiten de grot ving hij een schildpad, spande zeven snaren van schapendarm over het lege schild en vond zo de lier uit (het snaarinstrument). Nog diezelfde avond stal hij vijftig runderen van zijn halfbroer Apollo door ze achteruit te laten lopen zodat de sporen de verkeerde kant op wezen. Toen Apollo de diefstal ontdekte en de kleuter voor het gerecht van Zeus sleepte, wist Hermes zijn broer direct te paaien door hem de zelfgemaakte lier cadeau te doen.

Vanwege zijn ongeëvenaarde rapheid van tong en voeten benoemde Zeus hem tot heraut en diplomaat van de Olympus. Uitgerust met gevleugelde sandalen (talaria), een reishoed en de herautenstaf met twee kronkelende slangen (de kerykeion of caduceus) waakte hij over reizigers, kooplieden, herders, redenaars, atleten en dieven. Omdat hij als enige god moeiteloos alle grenzen kon overschrijden, had hij bovendien de taak van Psychopompos (zielengeleider): hij begeleidde de zielen van pasgestorven mensen persoonlijk naar de oevers van de Styx in de onderwereld. Tot zijn bekendste zonen behoorden de bokspotige natuurgod Pan en meesterdief Autolycus, de grootvader van Odysseus.

12. Hestia en Dionysus

Dionysus

Over de twaalfde zetel in de godenraad verschilden de antieke schrijvers van mening: oudere lijsten noemen Hestia, terwijl latere klassieke lijsten haar plaats toewijzen aan Dionysus. Hestia was het eerstgeboren kind van Kronos en Rhea en daarmee de oudste zus van Zeus. Zij personifieerde het heilige haardvuur, zowel het centrale vuur in elk Grieks woonhuis als het eeuwige vuur in het raadhuis van elke stadstaat. Hestia mengde zich nooit in oorlogen of liefdesaffaires, zwoer bij het hoofd van Zeus eeuwige maagdelijkheid en ontving bij elk huiselijk offer steevast het eerste en het laatste deel.

Haar tegenpool Dionysus (ook bekend als Bacchus) was de god van de wijnbouw, de roes, de vruchtbaarheid, de rituele waanzin en het theater. Hij was de enige Olympiër met een sterfelijke moeder: de Thebaanse prinses Semele. Toen een jaloerse Hera de zwangere Semele opstookte om Zeus te vragen zich in zijn ware goddelijke gedaante te tonen, verbrandde de prinses ter plekke door zijn bliksemglans. Zeus redde de onvoldragen foetus uit de as en naaide de baby in zijn eigen dijbeen.

Enkele maanden later werd Dionysus uit het been van Zeus ‘voor de tweede maal’ geboren, waardoor hij geen halfgod was maar de volledige goddelijke onsterfelijkheid bezat. Omringd door een extatische stoet van saters en maenaden, gewapend met een klimopstaf met dennenappel (de thyrsos) en een drinkbeker, trok hij door de wereld om de mensheid het wijnmaken te leren, totdat hij uiteindelijk werd opgenomen in de kring van de twaalf op de Olympus.

Bekende Griekse goden buiten de Twaalf van de Olympus:
Naast de vaste raad van twaalf speelden diverse andere goden een hoofdrol in de mythen. De belangrijkste is Hades, de oudere broer van Zeus die over de onderwereld en de kostbare edelmetalen in de aardbodem heerste (vandaar zijn bijnaam Plouton, ‘de Rijke’). Daarnaast werd de halfgod Heracles (bekend van zijn twaalf werken en de latere Disneyfilm) na zijn dood vergoddelijkt en op de Olympus verwelkomd. Andere invloedrijke goden waren Eros (de gevleugelde god van het erotisch verlangen), Hecate (godin van de kruispunten en magie) en de bokspotige woudgod Pan, die eenzame reizigers in het bos met een plotselinge schreeuw de stuipen op het lijf joeg, waar ons woord ‘paniek’ rechtstreeks van afstamt.

Meer lijstjes over de Griekse mythologie:

Meer lezen over de oude Goden?

Meer in Mythologie

Reacties (45)

45 reacties

  1. ik vind leuk om over de goden en godinnen te lezen,maar het zijn geen mensen,goden hebben andere daden,het is en blijft mysterieus

  2. Poseidon is Neptunes Hij wordt gewoon in de griekse mytologie Poseidon genoemd en in tekenfilms of andere dingen Neptunes.

  3. Poseidon is neptunnes, Poseidon is alleen de Griekse naam voor Neptunnes, een Neptunnes is weer de Romeinse naam

  4. Hades word niet als Lympiër gezien omdat hij altijd in de onder wereld woont.
    Olympiërs wonen op de berg Olympië

  5. pan kon volgens de Griekse mytologie paniek zaaien onder de vijanden hierdoor ontstond pani

  6. Dit is de Griekse oudheid, toen waren er geeneens christenen, dus veel vrouwen maakte toen nog niet uit, ze geloofden in Griekse goden.

  7. het zijn er echt maar twaalf hoor als je zoveel over de goden leest als mij zou je dat weten!!!!

  8. Fantastisch hoeveel mensen van de Mythologie houden! Heeft mij altijd geboeid en had mijn 1ste boek op mijn 10de!!! Nu ben ik er 70 en nog altijd hou ik ervan!

  9. welke god heeft bovennatuurlijke krachten? ik vind geen specifiek antwoord van welke god bovennatuurlijke krachten heeft
    kan iemand mij helpen

  10. dat staat er niet er staat dat omdat Poseidon, Hades en Zeus de goden van de zee, de onderwereld en de hemel zijn

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Populair in Geschiedenis