Oorlog brengt het slechtste in de mens naar boven, maar soms ook het meest onvoorstelbare. Midden in het puin, de modder en het bloed staan er mensen op die iets doen wat bijna niet te bevatten is. Niet omdat ze geen angst kenden, maar omdat ze handelden ondanks die angst.
Wat deze soldaten deden was geen spierballenwerk voor de show. Het was instinct, toewijding en pure overlevingskracht. Ze zijn meer dan voetnoten in de geschiedenis: het zijn levende legendes. Hier zijn tien van de meest epische soldaten die ooit het slagveld betraden.
1. Simo Häyhä – De Witte Dood
Simo Häyhä was een bescheiden Finse boer die in de ijskoude winter van 1939-1940 de Sovjetinvasie op zijn land tegemoet ging. Hij had geen hightech uitrusting, maar niets meer dan een oud Mosin-Nagant-geweer, een dik pak sneeuw en een onwrikbare wilskracht.
Zonder telescoopvizier — omdat de schittering van het glas hem zou verraden en hij zijn hoofd dan te hoog moest tillen — legde hij in slechts 100 dagen meer dan 500 Sovjetsoldaten om. Hij kauwde op sneeuw zodat zijn adem geen wolkjes zou maken in de vrieslucht. De Sovjets waren zo doodsbang voor hem dat ze hem de bijnaam “De Witte Dood” gaven. Zelfs een explosieve kogel in zijn kaak kreeg hem niet klein; hij ontwaakte uit zijn coma op de dag dat de vrede werd getekend en leefde nog tot zijn 96e.
2. Desmond Doss – De soldaat zonder wapen
Desmond Doss vocht in de Tweede Wereldoorlog zonder ooit een wapen aan te raken. Als zevendedagsadventist was hij een gewetensbezwaarde die weigerde te doden, maar hij wilde zijn land wel dienen als hospik. Zijn kameraden bespotten hem en noemden hem een lafaard, totdat ze op Hacksaw Ridge in Okinawa belandden.
Terwijl kogels en granaten om hem heen vlogen, bleef Doss in zijn eentje op de klif terwijl de rest van het leger zich terugtrok. Hij redde 75 gewonde soldaten door ze één voor één aan een touw naar beneden te laten zakken. Elke keer als hij een man in veiligheid had gebracht, bad hij: “Heer, laat me er nog eentje vinden.” Hij werd de eerste gewetensbezwaarde die de Medal of Honor ontving, de hoogste militaire onderscheiding van de VS.
3. Jack Churchill – De man met het zwaard
Majoor Jack Churchill, ook wel bekend als “Mad Jack”, vond dat machinegeweren en tanks maar saai waren. Hij trok ten strijde met een Schots langzwaard, een handboog en een doedelzak. In een tijd van moderne oorlogsvoering wist hij in Frankrijk een Duitse officier uit te schakelen met een pijl en boog — de enige bekende Britse kill met een handboog in de hele oorlog.
Churchill was een verschijning die de vijand verbijsterde. Hij speelde doedelzak terwijl hij landde op de stranden van Noorwegen en viel aan met zijn zwaard in de hand. Hij werd tweemaal gevangengenomen, ontsnapte uit concentratiekamp Sachsenhausen en liep honderden kilometers door bezet gebied naar de vrijheid. Zijn motto was simpel: “Elke officier die zonder zwaard ten strijde trekt, is ongepast gekleed.”
4. Lyudmila Pavlichenko – Lady Death
Met 309 bevestigde kills is Lyudmila Pavlichenko de dodelijkste vrouwelijke sluipschutter uit de geschiedenis. Toen de nazi’s de Sovjet-Unie binnenvielen, weigerde ze een baan als verpleegster en eiste ze een plek bij de infanterie. De officieren lachten haar uit, totdat ze haar een geweer gaven en ze direct twee vijanden uitschakelde.
Ze werd een symbool van angst voor de Duitse troepen, die haar via luidsprekers probeerden om te kopen om over te lopen. Toen dat niet werkte, probeerden ze haar met artillerie uit te schakelen. Ze overleefde meerdere verwondingen en reisde later naar de Verenigde Staten, waar ze bevriend raakte met Eleanor Roosevelt. Pavlichenko bewees dat een scherpe blik en een stalen focus geen geslacht kennen.
5. Adrian Carton de Wiart – De onbreekbare generaal
Als er één man was die onverwoestbaar leek, dan was het Adrian Carton de Wiart wel. Hij vocht in de Boerenoorlog en beide wereldoorlogen. In de loop van zijn carrière verloor hij een oog en een hand, en werd hij neergeschoten in zijn gezicht, hoofd, maag, heup, been en enkel. Wanneer een arts weigerde zijn verbrijzelde vingers te amputeren, beet hij ze er gewoon zelf af.
Ondanks al dit fysieke trauma bleef hij vrolijk. Hij ontsnapte uit Italiaanse krijgsgevangenschap door zich als een boer te vermommen, ondanks dat hij een ooglapje droeg en een lege mouw had. Hij schreef later in zijn memoires de legendarische zin: “Eerlijk gezegd, ik heb genoten van de oorlog.” De Wiart was geen gewone soldaat, hij was een natuurkracht in een uniform.
6. Alvin York – De bescheiden scherpschutter
Alvin York was een eenvoudige boer uit Tennessee die eigenlijk helemaal niet wilde vechten vanwege zijn geloof. Maar toen hij eenmaal aan het front in Frankrijk stond tijdens de Eerste Wereldoorlog, veranderde hij in een eenmansleger. Nadat zijn superieuren waren uitgeschakeld, nam hij de leiding over een kleine groep soldaten.
Met zijn scherpschutterskwaliteiten schakelde hij in zijn eentje meerdere Duitse machinegeweernesten uit. Hij doodde 25 vijanden en dwong de rest tot overgave, waardoor hij in totaal 132 Duitse soldaten gevangennam. York werd een nationale held in de VS, maar bleef na de oorlog de bescheidenheid zelve. Hij wilde geen geld verdienen aan zijn roem en keerde terug naar zijn boerderij om te helpen bij de opvoeding van arme kinderen.
7. Audie Murphy – Klein van stuk, gigantisch in daden
Audie Murphy werd aanvankelijk geweigerd door het leger omdat hij te klein en te licht was (hij woog nog geen 55 kilo). Hij hield echter vol en werd uiteindelijk de meest gedecoreerde Amerikaanse soldaat van de Tweede Wereldoorlog. Zijn meest legendarische daad vond plaats in Frankrijk, waar hij zijn mannen beval zich terug te trekken in een bos terwijl hijzelf achterbleef.
Hij klom op een brandende tankjager die op het punt stond te ontploffen en gebruikte het .50 kaliber machinegeweer om een hele Duitse compagnie een uur lang op afstand te houden. Hij was gewond aan zijn been, maar bleef schieten tot zijn munitie op was. Na de oorlog werd hij een beroemd acteur en speelde hij ironisch genoeg zichzelf in de film over zijn eigen leven, omdat niemand anders zijn daden geloofwaardig kon naspelen.
8. Albert Severin Roche – De onzichtbare held van Frankrijk
Albert Roche was een kleine Franse soldaat in de Eerste Wereldoorlog die door zijn officieren aanvankelijk werd weggezet als nutteloos. Hij bewees hen het tegendeel door de meest bizarre heldendaden te verrichten. In zijn eentje nam hij tijdens verschillende missies meer dan 1.000 Duitse soldaten gevangen door gebruik te maken van list en snelheid.
Op een keer werd hij gevangengenomen door de Duitsers, maar hij overmeesterde zijn bewaker, schoot de ondervragende officier dood en keerde terug naar de Franse linies met informatie over een aanstaande aanval. Hoewel hij negen keer gewond raakte en door generaal Foch “de beste soldaat van Frankrijk” werd genoemd, stierf hij jaren later in relatieve anonimiteit na een simpel verkeersongeluk.
9. Bhanbhagta Gurung – De stormram met een bajonet
Tijdens de strijd in Birma in de Tweede Wereldoorlog bewees de Gurkha Bhanbhagta Gurung waarom zijn volk zo gevreesd wordt op het slagveld. Toen zijn eenheid onder zwaar vuur kwam te liggen van vijf verschillende Japanse stellingen, besloot hij niet te wachten op versterking. Hij rende in zijn eentje naar voren door een regen van kogels.
Hij schakelde de eerste stelling uit met een granaat, de tweede met zijn bajonet en de derde met zijn Kukri-mes. Daarna klom hij op het dak van een Japanse bunker en schakelde de bemanning uit met rookgranaten en zijn mes. Zijn nietsontziende moed brak het moreel van de vijand en stelde zijn eenheid in staat om de strategische heuvel te veroveren. Hij ontving hiervoor het Victoria Cross, de hoogste Britse dapperheidsonderscheiding.
10. Henry Tandey – De man die de wereldgeschiedenis spaarde
Henry Tandey was een van de meest gedecoreerde Britse soldaten van de Eerste Wereldoorlog, maar hij is vooral bekend om een moment van genade. Tijdens een bloedige slag in 1918 kreeg hij een gewonde Duitse soldaat in zijn vizier. De Duitser was ongewapend en deed geen poging om te vluchten. Tandey kon het niet over zijn hart verkrijgen om de man dood te schieten en liet hem lopen.
Die soldaat was Adolf Hitler. Hoewel Tandey later met afschuw terugkeek op dat moment toen hij zag wat Hitler de wereld aandeed, toont het de diepe menselijkheid die hij midden in de waanzin van de loopgravenoorlog wist te bewaren. Hitler vergat het moment nooit; hij bewaarde een krantenknipsel over de dapperheid van Tandey en liet later zelfs een schilderij maken van de Britse soldaat om hem te eren voor zijn genade.
