De weerwolf is naast de vampier en de zombie een van de klassieke horrorfiguren. Wie eenmaal gebeten is door dit beest, zal eens per maand transformeren tot een wolfmens.
Degene die zijn pad kruist, is er meestal op bloedige wijze geweest. Wat zijn de tien beste films die je doen huilen naar de maan? Hier is de lijst, met een scherpe focus op de meest “excentrieke” gedaantes.
10. Bad Moon
“Bad Moon” uit 1996 is de eigenzinnige verfilming van het boek Thor. Het verhaal volgt een vrouw die bezoek krijgt van haar broer Ted, die na een reis naar Nepal een “duister” en harig geheim met zich meedraagt.
Het bizarre aan deze film is dat de held niet een mens is, maar de hond van het gezin. De Duitse herder Thor is de enige die de “excentrieke” transformaties van Ted doorheeft en besluit de strijd aan te gaan met het monster.
9. Dog Soldiers
“Dog Soldiers” uit 2002 mengt keiharde militaire actie met “bizarre” horror in de Schotse hooglanden. Een groep soldaten op trainingsmissie komt oog in oog te staan met een roedel weerwolven die allesbehalve standaard zijn.
De weerwolven in deze film zijn “excentriek” vormgegeven: ze zijn onnatuurlijk lang en lopen parmantig op twee poten. Deze unieke look, gecombineerd met een flinke dosis “gore”, maakt het een absolute cultfavoriet binnen het genre.
8. Teen Wolf
In deze komische klassieker uit 1985 wordt de weerwolf gebruikt als een “absurde” metafoor voor de puberteit. Michael J. Fox speelt Scott, een tiener die plotseling ontdekt dat hij overal haar krijgt en een puntig gebit ontwikkelt.
Het meest “excentrieke” moment is wanneer zijn vader doodleuk onthult dat de hele familie uit weerwolven bestaat. In plaats van een vloek te zijn, gebruikt Scott zijn “wolf-krachten” om de ster van het basketbalteam te worden en de show te stelen.
7. Wolf
In “Wolf” uit 1994 krijgt de weerwolfmythe een volwassen en “excentrieke” draai. Jack Nicholson speelt een uitgever die na een beet van een wolf plotseling een “dierlijke” scherpte ontwikkelt in de genadeloze zakenwereld van New York.
Zijn transformatie is subtiel maar bizar; hij krijgt geen enorme snuit, maar ontwikkelt een “wolfachtige” arrogantie en instincten. Het is een unieke film waarin de midlifecrisis wordt bevochten met scherpe tanden en “beestachtige” tactieken.
6. The Werewolf of London
Dit is de eerste mainstream weerwolffilm uit 1935 en hij is nog steeds heerlijk “excentriek”. De hoofdpersoon is een botanicus die in Tibet wordt gebeten terwijl hij op zoek is naar een zeldzame, lichtgevende bloem.
Het masker van deze weerwolf was voor die tijd “revolutionair” en gaf de wolf een menselijk, bijna geraffineerd uiterlijk. Het beeld van een weerwolf met een chique hoed en sjaal die door de Londense mist sluipt, blijft een “bizar” hoogtepunt.
5. Ginger Snaps
De Canadese film “Ginger Snaps” uit 2000 is een “rauw” en excentriek meesterwerk. De film volgt twee zussen die geobsedeerd zijn door de dood, totdat een van hen daadwerkelijk in een monster begint te veranderen.
De transformatie wordt hier op een “ongemakkelijke” en biologische manier getoond, waarbij de weerwolf staat voor de vrouwelijke seksualiteit. Het is een duistere film die de grenzen van het genre op een “excentrieke” manier opzoekt.
4. The Howling
Regisseur Joe Dante maakte met “The Howling” in 1981 een van de meest sfeervolle weerwolffilms ooit. Een nieuwslezeres komt terecht in een “bizar” kuuroord waar de bewoners zich nogal “wolfachtig” gedragen.
De special effects in deze film zijn “legendarisch” en laten een van de meest pijnlijke en excentrieke transformaties ooit zien. De manier waarop de snuit van de weerwolf langzaam naar voren komt, is een “visueel” spektakel dat je niet snel vergeet.
3. The Wolf Man
Deze klassieker uit 1941 introduceerde de “excentrieke” regels waar elke weerwolffilm zich nu nog aan houdt. Larry Talbot keert terug naar Wales en wordt gebeten door een wolf, waarna hij gedoemd is om bij volle maan te veranderen.
De tragiek van het personage, gecombineerd met de “mistige” decors, geeft de film een bijna poëtische sfeer. Het beeld van de wolfman die door de bossen sluipt, is een “icoon” geworden van de klassieke Hollywood-horror.
2. The Company of Wolves
Neil Jordan maakte in 1984 een “psychedelisch” en excentriek sprookje. Het is een duistere hervertelling van Roodkapje, waarin wolven niet zomaar dieren zijn, maar mannen met een “gevaarlijk” geheim onder hun huid.
De film zit vol met “bizarre” beelden, zoals een weerwolf die letterlijk uit de mond van een mens kruipt. Het is een visueel feest dat de weerwolfmythe op een “artistieke” en dromerige manier benadert.
1. An American Werewolf in London
Dit meesterwerk van John Landis uit 1981 is de absolute koning van de weerwolffilms. Twee Amerikaanse toeristen worden op de Britse heide aangevallen door een “bizar” beest, met alle gevolgen van dien.
De transformatie van David, ondersteund door het nummer “Blue Moon”, is nog steeds de “goudstandaard” voor special effects. De film mengt “gitzwarte” humor met hartverscheurende horror op een manier die nog steeds onovertroffen is.
