De Spaanse Pablo Picasso staat bekend om zijn expertise op veel verschillende gebieden. De kunstenaar was meester in de schilderkunst, beeldhouwkunst, keramiek en grafische kunst. Toch zijn het zijn schilderijen waarmee hij wereldberoemd werd. Zijn werk kent verschillende periodes waarin zijn stijl en artistieke visie steeds veranderden, van de melancholische blauwe periode tot het revolutionaire kubisme. Deze variatie laat boven alles zien hoe divers zijn talent was. Hier zijn de 10 meest iconische schilderijen van Pablo Picasso.
10. Les Noces de Pierrette
Dit schilderij uit 1905 markeert de overgang van de blauwe naar de roze periode. We zien een groep personages die op het eerste gezicht vrolijk praten, maar de sfeer is kil en de blikken zijn leeg. Picasso onderzocht hier de eenzaamheid en de schijn van het sociale leven.
Hoewel er vaak verhalen de ronde gaan dat dit werk tot een breuk met een van zijn vrouwen leidde, klopt dat historisch niet; Picasso was in die tijd nog niet getrouwd. Het werk bleef lang in een privécollectie, maar is tegenwoordig een belangrijk voorbeeld van zijn vroege ontwikkeling.
9. Blue Nude
Blue Nude is een van de aangrijpende hoogtepunten uit de blauwe periode van Picasso. De kunstenaar was in die tijd diep geraakt door de zelfmoord van zijn goede vriend Carlos Casagemas. Hij gebruikte de kleur blauw om verdriet, armoede en wanhoop te vangen.
In tegenstelling tot zijn latere abstracte werk, zie je hier nog een duidelijk omlijnd lichaam. Door de hoekige houding van de vrouw en de koele tinten brengt hij de emotionele pijn direct over op de kijker. Dit indrukwekkende werk is te vinden in het Musée Picasso Paris.
8. Family of Saltimbanques
In dit enorme doek zien we een groep circusartiesten in een verlaten landschap. Het is een prachtig voorbeeld van zijn roze periode, waarin hij zachtere kleuren en onderwerpen als acrobaten en harlekijnen verkende.
Ondanks dat ze bij elkaar staan, lijken de figuren geen contact te maken; ze kijken allemaal een andere kant op. Veel kunstkenners zien dit als een symbool voor de positie van de kunstenaar in die tijd: iemand die wel bij de maatschappij hoort, maar er tegelijkertijd buiten staat. Je kunt dit werk bewonderen in de National Gallery of Art in Washington.
7. Le Rêve
Vrouwen waren de grootste inspiratiebron voor Picasso. Dit dromerige schilderij toont zijn muze en geliefde Marie-Thérèse Walter. In tegenstelling tot zijn scherpere kubistische werk, koestert hij hier de zachte, sensuele vormen en felle, vrolijke kleuren.
Het gezicht van de vrouw is in tweeën gedeeld, wat een vroege hint geeft naar zijn fascinatie voor dualiteit. Het schilderij werd wereldnieuws toen de eigenaar er per ongeluk met zijn elleboog doorheen ging, maar na een kostbare restauratie is het weer in volle glorie te zien.
6. The Accordionist
Dit is een schoolvoorbeeld van het analytisch kubisme. Picasso breekt de realiteit volledig af in tientallen grijze en bruine vlakken. De accordeonist is bijna niet meer te herkennen; je moet echt goed kijken om de vormen van het instrument en de zittende man te ontwaren.
Picasso wilde hiermee laten zien dat we een object van alle kanten tegelijk kunnen bekijken op een plat vlak. Het is een radicaal experiment dat de kunstwereld voorgoed veranderde. Dit werk hangt in het Solomon R. Guggenheim Museum in New York.
5. The Weeping Woman
Dit schilderij is gebaseerd op Dora Maar, de vrouw die Picasso tijdens de Spaanse Burgeroorlog op de voet volgde. Hij schilderde haar vaak huilend, als symbool voor het collectieve lijden van de bevolking tijdens de oorlog.
De scherpe lijnen, de zure kleuren en het verscheurde gezicht maken de wanhoop bijna tastbaar. Het werk is nauw verwant aan zijn grotere meesterwerk Guernica en is tegenwoordig een van de topstukken van Tate Modern in Londen.
4. Girl Before a Mirror
In dit kleurrijke schilderij zien we Marie-Thérèse Walter die in een spiegel kijkt. Picasso speelt hier met het thema van de spiegel als confrontatie. De zonnige vrouw buiten de spiegel verandert in de reflectie in een donkerder, meer gefragmenteerd beeld.
Het werk wordt vaak geïnterpreteerd als een verkenning van de verschillende kanten die een mens heeft: de jeugd tegenover de ouderdom, of het uiterlijk tegenover de innerlijke ziel. Je vindt dit topstuk in het Museum of Modern Art (MoMA) in New York.
3. The Old Guitarist
Dit is misschien wel het meest iconische werk uit de blauwe periode. Een blinde, uitgemergelde straatmuzikant houdt zich vast aan zijn gitaar, de enige vorm van troost in zijn armoedige bestaan. De man lijkt bijna versmolten met zijn instrument.
Door de man in een onnatuurlijke, hoekige houding te schilderen, versterkt Picasso het gevoel van uitputting en lijden. Het is een krachtig sociaal commentaar op de armoede in de straten van Barcelona. Dit werk is te zien in het Art Institute of Chicago.
2. Guernica
Guernica is een van de krachtigste politieke statements uit de kunstgeschiedenis. Picasso schilderde dit enorme doek van bijna acht meter breed na het brute bombardement op de Spaanse stad Guernica door nazi-Duitsland en fascistisch Italië.
Door alleen zwart, wit en grijstinten te gebruiken, creëerde hij een sfeer van een krantenbericht vol dood en verderf. De stervende paarden, de schreeuwende vrouwen en de chaos maken de gruwel van oorlog universeel voelbaar. Het schilderij heeft een ereplaats in het Museo Reina Sofía in Madrid.
1. Les Demoiselles d’Avignon
Dit schilderij uit 1907 wordt gezien als het startpunt van de moderne kunst. Picasso brak hier met alle traditionele regels van perspectief en schoonheid. De vijf vrouwen in een bordeel in Barcelona zijn afgebeeld met hoekige, gefragmenteerde lichamen.
De gezichten van de rechterfiguren zijn geïnspireerd op Afrikaanse maskers en Iberische beeldhouwkunst. Destijds werd het werk als een schandaal gezien, maar nu weten we dat Picasso hiermee de weg vrijmaakte voor het kubisme en alles wat daarna kwam. Het hangt prominent in het MoMA in New York.
1 reactie
hallo