De geschiedenisboeken focussen meestal op veldslagen, uitvindingen en politieke intriges. Maar achter de schermen speelden zich vaak heel andere drama’s af. Van keizers met harems tot schrijvers die hun escapades in detail noteerden: sommige historische figuren leidden een seksleven dat zelfs de meest gedurfde moderne reality-tv overtreft.
10. Guy de Maupassant (1850-1893)
De Franse schrijver van klassikers als Bel-Ami was even productief in de slaapkamer als achter zijn bureau. Toen zijn vriend Gustave Flaubert twijfelde aan zijn uithoudingsvermogen, nam Maupassant een boekhouder mee naar een Parijs bordeel als getuige. Daar had hij naar verluidt sex met zes vrouwen in één uur.
Op een andere avond, om een bezoekende Russische schrijver te imponeren, deed hij het negen keer achter elkaar. Hij beweerde zelf dat hij na twintig keer niet vermoeider was dan na twee of drie keer. Die intensieve levensstijl had een prijs: Maupassant stierf op 42-jarige leeftijd aan syfilis.
9. John F. Kennedy (1917-1963)
De 35e president van de Verenigde Staten cultiveerde het beeld van toegewijde familieman, maar hij zou weleens de president kunnen zijn met de meeste buitenechtelijke relaties (of is dat toch Bill Clinton of Donald Trump?).
Zijn lijst van vermeende minnaressen omvat filmsterren als Marilyn Monroe, Marlene Dietrich en Angie Dickinson, plus talloze stagiaires en secretaresses. Kennedy zou tegen de Britse premier Harold Macmillan hebben gezegd dat hij hoofdpijn kreeg als hij drie dagen geen seks had. De affaire met Monroe duurde naar verluidt slechts één weekend in maart 1962, maar haar iconische uitvoering van Happy Birthday, Mr. President voedde jarenlang de speculaties.
8. H.G. Wells (1866-1946)
H.G. Wells schreef niet alleen over tijdreizen en buitenaardse invasies, maar leefde ook als pionier van de vrije liefde, lang voordat die term bestond. Wells had talloze buitenechtelijke relaties en schreef er openlijk over in een tweede autobiografie die na zijn dood verscheen.
Beroemd is het verhaal dat hij seks had bovenop stapels slechte recensies van zijn werk. Zijn minnaressen varieerden van schrijfsters tot activisten, en hij verwekte kinderen bij meerdere vrouwen.
7. Catharina de Grote (1729-1796)
Als je alle verhalen geloofd heeft de Russische keizerin het meest geruchtmakende sekslevens in de geschiedenis te hebben gehad. Ze zou zelfs zijn overleden door sex met een paard.
De waarheid is minder sensationeel maar nog steeds opmerkelijk: ze had gedurende haar leven ongeveer 22 bekende minnaars. In tegenstelling tot haar reputatie als nymfomane was ze in feite een seriële monogamist. Ze was nooit met meer dan één man tegelijk, maar behandelde haar minnaars vorstelijk. Wie niet meer in de smaak viel, kreeg een pensioen, landgoederen of zelfs een heel land. Haar minnaar Stanisław Poniatowski werd met haar steun koning van Polen.
6. Victor Hugo (1802-1885)
De auteur van Les Misérables en De Klokkenluider van de Notre-Dame had een libido dat paste bij zijn monumentale literaire output. Volgens The New Yorker kon Hugo negen keer per dag de liefde bedrijven.
Naast zijn officiële vrouw Adèle had hij een onofficiële tweede vrouw, Juliette Drouet. Daarnaast ging hij vreemd met actrices, dienstmeisjes, de vrouw van zijn kapper, en zelfs de minnares van zijn eigen zoon. Hugo bleef seksueel actief tot op hoge leeftijd en bleef tot het einde van zijn leven vrouwen verleiden met zijn (naar eigen zeggen) prachtige poëzie.
5. Giacomo Casanova (1725-1798)
Zijn naam is synoniem voor versierder, maar de werkelijke Casanova was complexer dan zijn reputatie doet vermoeden. In zijn 3.600 pagina’s tellende memoires noemt hij 116 tot 136 minnaressen, variërend van adellijke dames en nonnen tot dienstmeisjes en prostituees.
Hij was een voorstander van vrouwelijk genot en pochte over zijn vermogen zijn partners te bevredigen. Casanova was ook een intellectueel die omging met Voltaire, Frederik de Grote en Catharina de Grote.
4. Cleopatra (69-30 v.Chr.)
De laatste farao van Egypte wordt vaak afgeschilderd als een verleidster die machtige mannen om haar vinger wond. In werkelijkheid had ze slechts twee bekende minnaars: Julius Caesar en Marcus Antonius. Dat maakte haar niet minder invloedrijk. Met Caesar kreeg ze een zoon, Caesarion. Na Caesars dood verleidde ze Antonius met een spectaculaire entree op een met goud versierd schip, waarna ze drie kinderen kregen. De twee richtten een drinkgenootschap op dat ze de Vereniging van Onnavolgbare Levengenieters noemden. Hun relatie eindigde tragisch toen beiden zelfmoord pleegden na hun nederlaag tegen Octavianus.
3. Koning Edward VII (1841-1910)
De zoon van de strenge koningin Victoria was een constante teleurstelling voor zijn ouders. Zo was er een schandaal met een prostituee op zestienjarige leeftijd. Als volwassene had Edward talloze minnaressen uit alle lagen van de samenleving.
Hij was zo geobsedeerd door seks dat hij speciaal seksmeubilair liet ontwerpen, waaronder een zogenaamde siege d’amour, een liefdesstoel die complexe standjes mogelijk maakte. Het meubelstuk staat nog altijd in een Parijs bordeel. Edward wachtte bijna zestig jaar om koning te worden, tijd die hij vulde met avonturen die de Britse pers zorgvuldig doodweeg.
2. Wilt Chamberlain (1936-1999)
De legendarische basketbalspeler brak niet alleen records op het veld (hij scoorde eens 100 punten in één wedstrijd), maar claimde ook recordhouder te zijn in de slaapkamer. In zijn autobiografie uit 1991 beweerde Chamberlain met 20.000 verschillende vrouwen naar bed te zijn geweest, allemaal ongehuwd en zonder dat iemand zwanger werd.
Dat zou neerkomen op gemiddeld 1,2 vrouwen per dag gedurende zijn hele leven. Historici betwijfelen het exacte getal, maar net als zijn onbreekbaar lijkende NBA-records is de claim inmiddels onderdeel van de sportgeschiedenis.
Chamberlain zelf zei later dat hij het aantal niet als prestatie bedoelde, maar als waarschuwing tegen lege seks.
1. De Markies de Sade (1740-1814)
De Franse aristocraat naar wie het sadisme is vernoemd, ging verder dan wie dan ook op deze lijst. Zijn seksuele praktijken waren zo extreem dat hij het grootste deel van zijn volwassen leven in gevangenissen en gestichten doorbracht.
In 1768 hield hij een bedelares gevangen en geselde haar terwijl hij hete was op haar goot. In 1772 werd hij ter dood veroordeeld voor het verdoven en sodomiseren van prostituees. Hij vluchtte naar Italië, keerde terug naar Frankrijk, en lokte jongeren naar zijn kasteel met baanaanbiedingen om hen vervolgens te misbruiken.
Zelfs de Franse Revolutie, die hem tijdelijk vrijliet, kon zijn reputatie niet redden. Napoleon liet hem in 1801 opsluiten wegens godslastering en pornografie, waar hij tot zijn dood bleef. Zijn geschriften, hoewel lang verboden, worden nu bestudeerd als filosofische werken over de grenzen van vrijheid en moraal.
